Selecteer een pagina

Sedatie betekenis

De betekenis van sedatie is “verdoving”. Het heeft dus betrekking op medische ingrepen bij zowel mens als dier.



Een sedatie is in de basis een lichte vorm van een verdoving. Dit kan bijvoorbeeld een plaatselijke verdoving zijn bij de tandarts of als een dier wordt verdoofd als er een kleine medische ingreep moet worden verricht.

Sedatie en narcose verschil

Als we dieper inzoomen op de betekenis van sedatie, zien we in de medische wereld dat sedatie vaak betrekking heeft op het verlagen van de bewustzijn van een patiënt. Dit kan bijvoorbeeld plaatsvinden op het moment dat er een kleine medische ingreep plaatsvindt waarbij de patiënt stil moet liggen of waarbij de patiënt het zo comfortabel mogelijk wordt gemaakt. Bij vervelende ingrepen, zoals een endoscopie, kan voor een sedatie worden gekozen. In tegenstelling tot sedatie bestaat ook een algehele verdoving of narcose, waarbij het bewustzijn van de patiënt compleet verdwijnt.



betekenis sedatie

Sedatie in het Engels

In het Engels bestaat het woord “sedation”, wat precies dezelfde betekenis heeft als sedatie in het Nederlands. Ook hierbij gaat het om een vorm van anesthesie waarbij de patiënt niet het volledige bewustzijn verliest. Het is een middel om een patiënt te kalmeren, het comfort tijdens de ingreep te verhogen en angstgevoelens weg te nemen. Een goed voorbeeld van een “sedative”, wat het Engelse woord voor kalmeringsmiddel is, is bijvoorbeeld lachgas, dat nog door tandartsen wordt gebruikt om patiënten te kalmeren.



Verschillende soorten sedatie

Wanneer we spreken over sedatie, spreken we over een paraplu die verschillende soorten sedatie omvat. Bij een procedurele sedatie is sprake van een sedatie bij een heelkundige ingreep waarbij de patiënt niet het volledige bewustzijn verliest. Het wordt als alternatief op een algehele verdoving toegepast. Palliatieve of terminale sedatie heeft meer betrekking op terminale patiënten die aan het einde van hun levensfase worden behandeld en waarbij het bewustzijn wordt verminderd tot het moment van overlijden. Dit wordt gedaan bij patiënten die pijn en minder comfort ervaren. Psychiatrische sedatie heeft vaak betrekking op het toedienen van medicatie bij patiënten met mentale klachten en stoornissen die een gevaar voor zichzelf en anderen kunnen vormen.

Technieken in sedatie

Een sedatie kan op verschillende manieren worden toegediend. Vaak kan het in de vorm van medicatie in pilvorm, maar ook rectale en intraveneuze sedatie behoort tot de opties. Een andere vorm is inhalatiesedatie, wat bijvoorbeeld bij lachgas het geval is. Hierbij wordt het kalmerende middel via een mond-neusmasker toegediend. Bij transmerdale sedatie wordt de sedativa toegediend via een pleister op de huid.


Bekende sedativa

Bekende sedative zijn oxazepam, midazolam, diazepam, fentanyl, propofol, lorazepam, thiopental en medicinaal lachgas. De risico’s van sedativa zijn dat het doorgaans verslavende middelen zijn die niet langdurig gebruikt kunnen en mogen worden. De kans op een overdosis is aanwezig en een overdosis kan leiden tot ernstige medische complicaties en zelfs overlijden. Bij bepaalde sedative kan bijvoorbeeld de ademhaling stoppen, wat uiteindelijk zal resulteren in het overlijden.

De rol van de anesthesist

De anesthesist in het ziekenhuis of in een kliniek is verantwoordelijk voor de toegediende sedativa. Op basis van de situatie en de persoon wordt de dosis sedativa berekend en toegediend. Tijdens de ingreep houdt de anesthesist nauwlettend de hartslag en het zuurstofgehalte nauwlettend in de gaten. Bij een gebrek aan zuurstof zal de anesthesist ook kiezen voor het toedienen van extra zuurstof of het verlagen van de sedativa.