Zionist betekenis
Een zionist maakt deel uit van een beweging die de oprichting evenals het behoud van een Joodse staat steunt. Een Joodse staat betekent voor hen een land waarin Joden op een veilige manier kunnen wonen en hun identiteit kunnen behouden. De naam ‘Zionisme’ is een verwijzing naar de Zion berg die zich in de nabijheid van de heilige stad Jeruzalem bevindt. De beweging is ontstaan ten tijde van de negentiende eeuw.
Nationalisme en Jodenhaat
Het zionisme vond haar oorsprong in de negentiende eeuw naar aanleiding van het opkomende nationalisme en de sterk toegenomen Jodenhaat in Europa. Het was Theodor Herzl die de initiële leider was van de beweging en gelooft dat Joden alleen maar veilig kunnen leven in een eigen, Joodse staat. Heel wat Joden bleken niet overtuigd door zijn ideeën. Alleen in Oost-Europa ontstond er wel een sterk enthousiasme voor zijn idee. Dit niet in het minst omdat zij het vaakst af te rekenen kregen met geweld. In het jaar 1897 vond het eerste Zionistische Wereldcongres plaats. Met een krappe meerderheid wordt besloten om een Joodse staat in Palestina te creëren.
Palestina
Veel Joden, in het bijzonder de zionist heeft een band met het gebied dat we tegenwoordig kennen onder de namen Israël en Palestina. Veel Joden bestempelen het dan ook als het beloofde land dat wordt weggeplukt uit het heilige boek, de zogenaamde Tenach. Bovendien is het natuurlijk ook zo dat de Joden vele duizenden jaren in dit gebied hebben gewoond. Als gevolg van oorlog, vervolging en verwoestingen kozen velen er echter voor om zich aan het begin van de Christelijke jaartelling te verspreiden over de wereld. Zeker de verwoesting van de Tweede Joodse Tempel in Jeruzalem was voor veel Joden de druppel die de emmer deed overlopen. Een deel heeft er echter alsnog tot op de dag van vandaag voor gekozen om in deze regio te blijven wonen.
Niet elke Jood is een zionist
De praktijk leert ons dat veel mensen over de overtuiging beschikken dat alle Joden ook zionisten zijn. Dat is niet correct. Vanuit de ultraorthodoxie is het zelfs zo dat er sprake is van een bepaald verzet tegen het Zionisme. Dit verzet is gebaseerd op de Joodse wet die een Joodse staat verbiedt voor de komst van de Messias. Voor heel wat Joden geldt dan ook dat het Zionisme en dan vooral de achterliggende gedachte als het ware als godslasterlijk worden bestempeld. De belangrijkste antizionistische beweging die tot op de dag van vandaag bestaat is de zogenaamde ‘Satmar-beweging’. De initiële leider van deze beweging, de Groot Rabbijn Joel Teitelbaum staat ook bekend als schrijver van het antizionistische boek ‘Vayoel Moshe’.
Eerste Wereldoorlog, een keerpunt voor de zionist?
Tijdens de Eerste Wereldoorlog die plaatsvond van 1914 tot en met 1918 vindt de overwinning plaats van onder meer de Britten op het Ottomaanse Rijk. Reeds tijdens WOI wordt er door de Britten aan de Zionistische leiders beloofd dat ze een Joodse thuis in Palestina zouden steunen. Wanneer de Britten het bestuur in handen krijgen over Palestina kiezen heel wat Joodse migranten er (opnieuw) voor om zich hier te vestigen. Een nieuwe Joodse migratiepiek vindt plaats in de jaren ’30 wanneer Hitler zijn opwachting maakt in Duitsland. Ook nu weer vluchten een deel van de Joden uit dit land naar Palestina met behulp van zionistische organisaties.
Een belangrijke mijlpaal voor de zionist
Na het jaar 1945 wordt het idee van een Joodse staat in Palestina niet alleen door veel Joden, maar ook door heel wat Westerse landen gesteund. Dit voornamelijk als gevolg van de Holocaust. De Verenigde Naties beslissen daarom om het voorstel om Palestina op te delen in een Joodse en Palestijnse staat aan te nemen. Ondanks het feit dat er ook zeker sprake is van verzet tegen het plan kiest de zionistische leider David Ben-Gurion er in 1948 voor om de Joodse staat Israël uit te roepen. Voor de echte zionist is dit een droom die waarheid wordt.
Begin van aanhoudend geweld
Ondanks het feit dat het uitroepen van de Joodse staat Israël als een belangrijke mijlpaal wordt gezien voor de zionist heeft ze ook de start ingeluid van een eeuwig durend lijkende oorlog. Arabische buurlanden kozen er immers voor om naar aanleiding van deze gebeurtenis Israël aan te vallen. Tot op de dag van vandaag breekt er in deze regio nog zeer regelmatig geweld uit.
Zionist als scheldwoord
Helaas moet er vandaag de dag ook worden vastgesteld dat het woord ‘zionist’ vaak dienst doet als scheldwoord. Heel wat Palestijnen en aanhangers van de Palestijnse zaak hebben er inmiddels voor gekozen om geen onderscheid meer te maken tussen de woorden ‘Jood’, ‘Israëli’ of ‘zionist’. Dat is echter niet terecht. Het merendeel van de Joden zijn helemaal niet woonachtig in Israël. Bijgevolg is ook lang niet elke inwoner van het land Joods. Bovendien geldt lang niet voor alle Joodse Israëli’s dat ze kolonisten zijn die als doel hebben om Palestina te veroveren. Om het geheel nog wat complexer te maken zijn er ook heel wat verschillen in ideeën tussen de Palestijnen die zich zionist noemen. Het overgrote merendeel van de Joden is bijvoorbeeld van mening dat de staat Israël wel degelijk moet blijven bestaan.